felemenk ülkelerine bir kanal

senin adına kapalı hava diyorlardı. ben seni

kızılderili yazı sanıyordum. sen kapalıydın,

kuzeyliydin. jesuit'tin. çene sınırına kadar

traş edilmiş sakalların vardı. sende kendini

dünyadan, benden, her şeyden geri çeken bir şey

vardı. ben sende akdenizden birşeyler bulmaya

çalışıyordum. dağınık saçlarını, karmakarışık

sakallarını, disiplinsizliğini akdenizliliğe

yoruyordum. atina'lı değildin sen oysa.

grote market'tin, isparta'ydın.

atina'lı değildin sen.

felemenk yollarıydın, cafe falstaff'dın.

gent'de bir kanaldın. kanalda bir tekneydin

ticaret merkezlerine giden. jacquart tekstil

fabrikalarıydın. ebes&co.'ydun.

gent'de bir kanaldın. bir köprü değildin,

atina'lı değildin sen.

bruges'da donmak üzere olan bir kuğuydun.

kontlar şatosunda bir işkence odasıydın.

bir floransa güneşi, bir frigya sandalı,

atina'lı değildin sen.

.

...sonra yüzümüzdeki savaş boyalarını çıkardık ve

konuştuk iki uygar insan gibi...bana som kayaları...

dar boğazları...kendi iç geçitlerini gösterdi...

Lale Müldür

dönersem!

Kastilya göğünün altında kehribar sarısı taşlardan yapılmış bir şehir parıldar. Avrupa'nın en eski üçüncü üniversitesine sahip olmaktan gurur duyar; çünkü o dünyanın dört ışığından biridir. Öğrenciler hala ortaçağda başlamış bir geleneği sürdürür; burada sokaklar 'tuna' gruplarının şarkılarıyla şenlenir. İspanya'nın Salamanca'sı, yaşamın tadına varmış herkeste bir geri dönme isteği uyandırır.

Atlas

dönersem!

Maybe someday, I'll go back again to Ireland

If only my dear wife would pass away

She nearly has my heart broke with all her naggin

She's got a mouth as big as Galway Bay

.

See her drinkin 16 pints of Pat's blue ribbon

And then she can walk home without a sway

If the sea were beer instead of salty water

She would live and die in Galway Bay

.

See her drinkin 16 pints at pat joe murphys

When the barman says "I think its time to go"

She doesn't try to speak to him in Gaelic

But a language that the clergy do not know

.

On her back she has tatooed a map of Ireland

And when she takes her bath on Saturday

She rubs the sunlight soap around by Claddaugh

Just to watch the suds roll down on Galway Bay

The Clancy Brothers/Galway Bay

saçma kadınlar saçma şiirler

ılık

nem

yağmur

güneş nerede?

bulutlar

ufuk çizgisi belirsiz

hırçın bir deniz

somurtkan

ve denize küstürülen insanlar

(odaya teyzem girer

boy aynasında sırtına bakar

neden ki?

bana döner

yazdıklarımı merak eder

çıkar

gider)

ve yüzüme bile bakmayan erkekler

...

Trabzon

Bilmem Kim Bey'in ölümü

1. gün:

Gece Emre bende kaldı. Salondaki koltukta uyudu. İkiye kadar ekonomi çalıştık. Yorgundum. Yine de uyumam zaman aldı. Uykuyla uyanıklık arasında beynimi meşgul eden grafikler - uzaklardan bir kadının haykırışları - bir ara Emre banyoya girdi - Y’ler - C’ler - hıçkıra hıçkıra ağlamalar - sifonu çekti - merdivenden inmeler çıkmalar - bağırışlar.

2. gün:

Sınava az vardı. Bir an önce çıkmalıydık. Asansörü çağırdım. Meşgul. Karşı kapı kalabalık. Öylece dikilen suratsız insanlar. Bekledik. Asansör gelmedi. Yedi kat merdiven indik.

Grafikler kadının haykırışlarına karıştı. ‘Yeter be!’ dedim. Erkenden kağıdı verdim, çıktım.

Öğleden sonra eve döndüm. Çeşit çeşit ayakkabı kapıma kadar yığılmış.

3. gün:

Sabah zil çaldı. Bir kadın, gözleri kızarmış, elinde irmik helvası. Karşı kapı ardına kadar açıktı. Kapanmaması için önüne su bidonu koymuşlar. Evin ağır yağ kokusu merdiveni dolduruyordu. Girenler, çıkanlar. Bilmem Kim Bey ölmüş de. Başınız sağ olsun. Helvayla birlikte kokuyu da içeriye aldım. Komşuların verdiklerini yemek adetim değil. Helva çöpü boyladı. O ağır yağ kokusu kayboldu.

4. gün:

Bir bok yok. Her şey aynı.

5. gün:

Evdeyim. Masanın başında. O kadın duvarın arkasında usul usul ağlıyor. Bu odada boğuluyorum.

6. gün:

Arkadaki küçük odaya taşındım. Anlamsız taziyeler. Acılar azalmıyor. Boşuna kalabalık ediyorlar.

7. gün:

Gözlerimi açtım. Etraf hala karanlıktı. Yorganı ayak ucuma ittim, doğruldum. Ayaklarım yerden kesildi o an. Yukarı doğru, ne olduğunu bilmediğim yukarı doğru bir bilinmedik hafiflik, bir bilinmedik varlık ilerliyordu. İçimdeki her şey o varlığa doğru akıyordu. O mu yükseliyordu, ben mi yükseliyordum, bilmiyorum. Uçtum, uçtum, uçmadım. Sonra yepyeni, hiç bilmediğim bir şey oldu. Tavana doğru bir kuş tüyü halinde boşlukta asılı kaldım. Pencereden sızan ay ışığında yatakta uyuyan bedenimi seyrettim. O ben miydi, ben o muydum, bilmiyorum. Uçmak öyle hoşuma gitmişti ki! Yüzüme bir tebessüm yayıldı. Açık pencereden dışarı süzüldüm. Kendimi kendi halime bıraktım, göğe eriştim. Yüksekten korkuyordum, korkmuyordum. Bir ara alçaldım. Bomboş ıssız yollar - bir sarhoşun naraları - sonra içli içli bir türkü tutturuşu - sokakta uyuyan birkaç evsiz. Alçaldıkça o ağır yağ kokusu yoğunlaştı. Köşeyi dönünceye kadar koku kadının haykırışlarına karıştı. Sokağın sonunda kayboldu ama kadın hıçkıra hıçkıra ağladı durdu. Hıçkırıklar gözümün önünde değildi, arkamda da değildi, iki yanımda da değildi, ama her yerde aynı andaydı. Ağzımı açıyordum, sesim çıkmıyordu. Kurtulmak istiyordum. En kestirme yoldan eve uçtum. Pencereden odaya girdiğimde o kadını gördüm. Yatakta uzanan bedenime kapanmış hüngür hüngür ağlıyordu. O bedeni dürtmek istiyordum, uyansındı artık. Alçaldım, ne kadar da solgundu yüzüm! Yaşıyordum, yaşamıyordum. Yitmiştim sanki. İçimde bir şey koptu, parçalandı ve bir çığlık yükseldi boğazımdan.

8. gün:

Sıçrayarak uyandım. Masayı, masadaki kitapları, saati gördüm, yerdeki çorapları, kapağı açık dolabı. Saati! Saat on olmuş! Apar topar hazırlandım. Kuran okunuyor. Bugün haftası.

Istanbul

...

Yeniköy'de rakı balık

akşam soğuğunda sahil boyunca

sarhoş muyduk?

esmer boynunda fuşya şalım

üşüyor muyduk?

.

sonra seni aradım

şakıdım şakıdım şakıdım

.

mutluluğun ardından gidilir miydi?

hem mutluluk var mıydı ki?

Istanbul