Hidayet'in hayat hikayesi miydi bu?

"Paris'te günlerce, hava gazlı bir apartman aradı, Championnet Caddesinde buldu aradığını; 9 Nisan 1951 günü dairesine kapandı ve bütün delikleri tıkadıktan sonra gaz musluğunu açtı. Ertesi gün ziyaretine giden bir dostu, onu mutfakta yerde yatar buldu. Tertemiz giyinmiş, güzelce traş olmuştu ve cebinde parası vardı. Yakılmış müsveddelerin kalıntıları, yanı başında, yerdeydi.

Ölümünden az önce bir hikaye taslağı kaleme almıştı, şuydu konu: Annesi, 'Salgı salamaz ol!' diye beddua eder yavru örümceğe. Küçük örümcek ağ yapamayınca ölüme kurban gider. - Hidayet'in hayat hikayesi miydi bu?"

Bozorg Alevi

ayrıntı

konuşuyorum. konuşuyorum.

önümde bir boy aynası.

aynada arkası.

o sıra sen -yeşil çizgili,

boyuna değil de enine çizgili-

yoldan geçiyor oluyorsun.

ağzına bir sigara koyuyorsun.

yola en yakın oturandan ateş isteyip,

sigarayı yakıyorsun.

sola doğru yoluna devam ederken,

aynadan çıkıyorsun.

ben susmuşum.

gözlerim aynada.

bir yandan, masadaki adamın

sustuğumu,

gözlerimin aynada olduğunu,

aynada senin olduğunu

bilmesini istemiyorum.

İstanbul

kuzey'e gidesi

kar yağacak

karanlığı ağartacak

.

ekmek kırıntıları kalacak geriye

ruj lekeli camda

bir yudum limonata

buruşturulmuş bir peçete

çekilmiş sandalyeler geriye

İstanbul

meyhanede iki kadın

görüverdiğim taburenin üzerinde

kemik beyazı

çiçekleri ojelerimin renginde

düğmeleri taştan bir gömlekti.

.

konuşan adam değildi.

susan bir gömlekti.

bakirliğini yitirmiş.

.

milyonuncu sigarayı yaktım ki

hiç aklıma gelmedi.

bana konuşmayan adam nereden bilecekti?

.

düğmeler böcek oluverdi.

ilkin birincisi düştü yere

peşi sıra ben.

İstanbul