I.
fırfırrrrlı eteğim
rüzgarda uçuyorum.
ne renk?
önemli mi ne renk?
kaval kemiklerimde
avuçluyorum fırlarını.
başım dönüyor.
.
sevgilim objektife bakmasam
gölge olmaktan korkuyorum.
II.
ruhum ne oluyorsun?
kendine gel
doğrul diril
büyü büyü büyü
devrilmez ol
başlarım senin gönül çarkına
beni söyletme!
akıllı ol
III.
ruhumun pusları
dağılıyor yavaştan.
güneş ısıtıyor kollarımı.
zorlanmıyorum.
zorlamıyorum.
kendiliğindenim.
ben benim.
.
balık tutuyorum nehirde.
saçlar
saçmalar
saçmalıklar
ruhumun köpükleri
........çamları ........kayaları ........kuytuları ben benim.
IV. tahsilat makbuzunun arkasına yazıyorum gizlice. V. kestiği saçlarına alışıyor. bugün kendini iyi hissediyor. bir önemi var mı? yeni insanlar tanımak istiyor. evden çıkası yok gece uyuyası sabah kalkası . çıtı pıtı değil. kara kuru bir kadın. . bir miyav çağırıyor uzaklardan. gidesi var bir kedi olası ya da bir kedi alası pişman değil yılmış . zamana mı ihtiyacı var? kimin? küskün kadının mı? zaman umut mu? umut öldü. umut nisan on beşte öldü. ilk ölüşe direndi. öldü dirildi. öldü dirildi. öldü dirildi. son hamlede yıkıldı. kim bu yıkık kadın mı? VI. SEN HER ERKEĞİN ARZULADIĞI GÜZEL BİR KADINSIN yalanı ama'ları varmış beyefendinin. VII. SPIRAL OF SILENCE ne sen ne ben konuştuk. sen ben sustuk. kalabalıktan mı korktuk? biz (biz aslında yoktuk) yeterince bilmiyor muyduk? sürüye mi uyduk? benim kadınlığımdan mı? senin erkekliğinden mi? güvensizdik belki. belki boş vermiştik. . sen ben biliyorduk. yine de hep sustuk. VIII. siyah şemsiyesi ve acelesi vardı adamın. benimse kendime ait bir odam. IX. hoş geldin yiğidim. hoş geldin kıyılarıma. iyi ki doğdun kıyılarıma. X. heyecanlıydım. yerimde durmazdım. rahat vermezdim. merak ederdim. öpülesiydim. bir ara kucaklamak istedin. arkamıza yaslanmıştık. ayaklarımızı uzatmıştık. yan yanaydık. omuz omuzaydık. göz gözeydik. nefes nefeseydik. sonrası kuzey akıntısı soğuk hava dalgası.
Istanbul-Aydın-Trabzon 2006-2008
"Paris'te günlerce, hava gazlı bir apartman aradı, Championnet Caddesinde buldu aradığını; 9 Nisan 1951 günü dairesine kapandı ve bütün delikleri tıkadıktan sonra gaz musluğunu açtı. Ertesi gün ziyaretine giden bir dostu, onu mutfakta yerde yatar buldu. Tertemiz giyinmiş, güzelce traş olmuştu ve cebinde parası vardı. Yakılmış müsveddelerin kalıntıları, yanı başında, yerdeydi. Ölümünden az önce bir hikaye taslağı kaleme almıştı, şuydu konu: Annesi, 'Salgı salamaz ol!' diye beddua eder yavru örümceğe. Küçük örümcek ağ yapamayınca ölüme kurban gider. - Hidayet'in hayat hikayesi miydi bu?" Bozorg Alevi
konuşuyorum. konuşuyorum. önümde bir boy aynası. aynada arkası. o sıra sen -yeşil çizgili, boyuna değil de enine çizgili- yoldan geçiyor oluyorsun. ağzına bir sigara koyuyorsun. yola en yakın oturandan ateş isteyip, sigarayı yakıyorsun. sola doğru yoluna devam ederken, aynadan çıkıyorsun. ben susmuşum. gözlerim aynada. bir yandan, masadaki adamın sustuğumu, gözlerimin aynada olduğunu, aynada senin olduğunu bilmesini istemiyorum. İstanbul
kar yağacak karanlığı ağartacak . ekmek kırıntıları kalacak geriye ruj lekeli camda bir yudum limonata buruşturulmuş bir peçete çekilmiş sandalyeler geriye İstanbul
görüverdiğim taburenin üzerinde kemik beyazı
çiçekleri ojelerimin renginde
düğmeleri taştan bir gömlekti.
.
konuşan adam değildi.
susan bir gömlekti.
bakirliğini yitirmiş.
.
milyonuncu sigarayı yaktım ki
hiç aklıma gelmedi.
bana konuşmayan adam nereden bilecekti?
.
düğmeler böcek oluverdi.
ilkin birincisi düştü yere
peşi sıra ben.
İstanbul