portakalı soydum. baş ucuma koydum.

rengi turuncu bir gündü.

eldiveni. kazağı. dili kırmızıydı.

ben eskiden turuncuyu hiç sevmezdim. neden ki?

.

kalabalıkta vıcık vıcık flying dutchman

elimdekiyle karış karış spot the dutchman

.

koştum. sarıldım.

çığrındım. sarıldım.

sıkıca sımsıkı sıkı sıkı

bağımlıydım. kokladım.

bahane ettim. kokladım.

bir sardım. daha sarmaladım.

.

odada kabuklarını toplarken gözlerin de beni toplarken aklım boşaldı ve sadece benim için stroopwales bıraktın.

Lund

ellerim portakal kokuyor. zencefil içimi ısıtıyor.

o zaman tepelerde buzdan sarkıtlar yoktu.

göldeki kuğular donmamıştı.

daha tırnaklarım renk ahenkti.

gökyüzü bungun değilken çantama bir leylek işlenmişti.

beni gustav adolf'un parkına chu chu train getirdi.

tüm gün -güneş batamazdı

ki geceler yoktu- çimlere uzanmış gustav'a bizi anlatmıştım.

.

biz seninle geçişliydik.

ne siyahtık. ne beyazdık.

bulanıktık. bungun değildik.

hem açıklıydık. hem koyuluyduk.

ormanın mantar kokusuyduk.

.

patikadan gözleri bana bakmayan ama bana konuşan mor topuklu kadın geçti.

gustav'ın aklı neredeydi?

beni dinliyor muydu? dinliyordu.

dinlemiyordu. cümlelerimi yarıda bırakıyordu.

konuşunca alakasızdı.

soruları benim sorularımdan farklıydı.

.

...dik. sen bana çadır kurmayı öğretmiştin.

akşam çadırda uyumuştuk.

kuzeydeki kadar üşümemiştim.

burası bir höyüğün yedinci katıydı.

yanından uçmakdere akardı.

tepede bir uçak nereye gidiyor ya da nereden geliyordu?

bir kamyon kadar hor horluydu.

.

gustav derenin kenarına çişini yaparken mavi sarı tırtılların dans ederek akışlarını seyretti.

dokununca elini kesen otları eğip çamura çömeldi.

usulca kulağıma

erkekler aleksandra gibi kahkalı kadınları sever. aleksandra'nın kahkahaları erkekleri aşağıya çeker.

dedi

.

yalnız

.

benim seninle sağacak daha ineklerim varıdı.

sağdıkça süt fışkırasıydı.

beyaz dalgalar halka halka tabana değesiydi.

yine de tabanı çok inceltmesindi.

çamur deliniverirdi.

kaldırırken yırtılmasındı.

.

kalabalık. çok kalabalıktı.

oradaydın. biliyorudum.

orada kaybolmuştun.

şekerleme kadar yumuşaktın.

esneyip gevşemiştin.

elime gelmiyorudun.

sanki hiç değmiyorudun.

sana bir tokat ve sinirimi üzerimden atasıydım.

hırslarına pabucumla basasıydım.

böcek olasılardı da ezesiydim.

boş veresiydim.

susasıydım.

.

olmuyorsa

.

kusasıydım.

midem geri itesiydi.

bir kaç sarsılsaydım. yutkunsaydım.

turuncuca kusasıydım. salyalar akasıydı.

kendimi yerlere zor atasıydım.

birinci itiş. ikinci. üçüncü. bitti mi?

dördüncü.

.

her şeyi bir gazete kağıdıyla örtüp

gustav'ı

kendimi

unutasıydım.

Lund

hayali yerler-Qaanaaq

Grönland'in en kuzeyindeki yerleşim birimi olan Qaanaaq güneşe merhaba dedi. Qaanaaq halkı en son 25 ekimde gördükleri güneşin geri dönüşünü ellerinde hoş geldin yazılı pankartlarla kutladı. çocuklar ellerinde üç dilde (Danca, İngilizce ve Grönlandca) "hoş geldin" yazılı güneş figürleriyle özledikleri güneşe kavuşmanın heyecanını yaşadı.

yaklaşık bin kişinin yaşadığı Qaanaaq şehrine 25 ekim-17 şubat tarihleri arasında güneş doğmuyor. her sene ekim ayının sonunda güneşe dramatik bir şekilde veda eden Qaanaaqlılar iki buçuk ay karanlığı yaşadıktan sonra şubat ayının ortasında tekrar aydınlığa kavuşuyor. yazın ise dört ayı aşkın süre güneşin hiç batmadığı Qaanaaq'ta Eskimolar uyumak için pencereleri ışık geçirmeyen özel perdelerle kapatmak zorunda kalıyor.

bugün tanımadığım bir

bugün tanımadığım bir kuzey şehrinin sokaklarında yürüdüm. yalnızdım. kuş kadar hafiftim. balık kadar şeffaftım. sokaklar nereye çıktıysa yürüdüm. ne aradım? ne buldum? kendimi kaybedip kaybedip.

.

tren çüfü

.

bilmem seni mi özledim? yanımda olsaydın her sokak adımımda sana neler anlatırdım? sen nasıl şaşırırdın? gülerdin. kızardın. üzülürdün. umursar mıydın?

.

çüf çüfü

.

kuzeye bakan pencerede hava kararmış ince ince bir yağmur tutturmuş karşıki evin balkonunda dikilmiş kuzey pencereme bakan kuzeyli adamın neler düşünüyor olabileceğini düşündüm. yazan kişinin kara çerçeveli gözlükleri ve ateş kırmızısı dudaklarıyla kuzeyden bakınca nasıl göründüğünü bilmek istedim. kendimden çıkıp ayrılıp.

.

sonbahar kokusu. sesi yanık bir kadının kokusu değil.

.

geçiciliği geçirmek dindirmek için Ikea kilim-battaniye-mum, ikinci el seramik küllük-bakır kutu yerleştirir mi beni olduğum odaya bu sandalyeye?

.

çocukların kargaların dili yok.

.

bugün eylülün kaçıydı? yandaki taburede yığılı kitapların arasında takvim olabilirdi. elimi uzatmaya üşendim. hava bungundu. nem bungunu değil de kara bulutların bungunluğu. sabah kuzeye dönmüştüm. insan nereye dönerdi? dönüş tanışık olunana, alışkanlığa, dinginliğe, yerleşikliğeydi. sabah şaşkınlığa dönmüştüm. gellere. gitlere.

.

bundan bir önceki gece de gece yarısını az geçmiş ben şehrin en kalabalık caddesinde insanlar ellerinde sigara ve bira topuklarım sokağın taşlarına vura vura sarhoş kahkahaları bastırıyor yaban domuzları gibi dikime yürüyorum. kuzeyli bir kadın sesleniyor. birlikte yürüyelim diyor. korkuyorum diyor. beni takip ettiğini düşündüğümü düşünüyor. tecavüz edilebileceğimi kuruyor. köşe başında ayrılıyor. topuklarım sokağın taşlarına vura vura sessizliği pekiştiriyor. kendimi kuruyorum. kuzeyli bir adamın.

.

güneyde neler olup bitiyor?

.

ben kendimi ...'da sigara içen siyah saçlı kadın hayal ettim.

.

öğleden sonra bir şehir parkını gezip göleti görüp gölette ördek yeşilini

gün doğarken yazdığım hayal neden olmasın?

Lund

güneyden gelen adama ya da deprem

sen beni ne sanıyordun şimdi uyuduğumu belki kuzeyli adamın birinin kollarında ya da uyumadığımı da ne yaptığımı

sen öyle kendine güvenmiş bıyıklarınla otururken ben kendimi miss universe sanıyordum gözlerini alamamıştın tüm gece güzelliğimden

orada bütün sarhoşlar sallantıda yığınlar dengesizce dikilirken sen ay ışığını arkana almış kapı gibi dağ gibi dimdiktin

gece tren gelmişti sen gitmiştin

ben sarsılmıştım sen öyle sarsılmaz durunca

sen merak ediyordun ben burada oturmuş gecenin bir vakti sen yastığın altına kafanı çekmişken neler yazıyordum

bu benim boşluğumdu bana aitti bendi

Lund

ben hala kırmızı mı kokuyorum?

ORA-BUNGLAS

otlara yürüyoruz -çok

gitmeyin! falezden okyanusa düşmeyin!-

gözüm gözünü görmüyor.

koyunlar -sheep ate men-

önümüzdeler. tepedeler.

kırmızı kırmızı parlıyorlar.

sessiz sessiz kaçıyorlar.

.

sis pus

baykuş

.

oraya gir istiyorum.

orada yaşa istiyorum.

oradan büyü istiyorum.

bir düğme ol.

yine de orada kal istiyorum.

KAV

I.

gezinen bir karıncaydın.

ılıktın. esintiydin.

karanlıktın. kapkaranlık değildin.

gözlerin camdı. donmuş bir göldü.

geçmişti. her şeyden geçmişti.

.

(bana) kuzey sokakları kadar uzaktın.

yine de bir daldın. ormandın.

mantar kokunu özlüyordum.

II.

trenden indim.

nasıl soğuktu! bekleyemedim.

içimde titreyen neydi?

.

raylara dönüktüm.

birisi koşuyordu. arkadan yaklaşıyordu.

içimde titreyen sıcacık akıverdi.

.

sonra peki

ya

sonra

Dublin-Lund

2008-2009

ben hala kırmızı mı kokuyorum?

YARI ÖRTÜLÜ

bakışını gördüm patrick

arkama nasıl

kadın gibi

.

hayal ettim

fin mavisi buğulanmış gözlerini

utangaç

kadın gibi

.

hayal ettim

banyodaki perdeden

...deki sonsuza dokunan

hissi

.

ben lappi'de ormana terkedilmiş bir küvetim

içim su değil toprak dolu

ki neden uyuyamıyorum patrick?

.

kaamos'a az vakit var

göller nehirler donmadan

kuzey ışıklarının rengeyiklerinin peşinden

beyaz zambaklar toplayalım patrick

Lund

what else do you need.........?

bir fasulye tanesiydi.

sırığa tutundu. tırmandı.

ben sırıkların arasında küçük bir kızdım.

kırmızı hırkamdı.

ayaklarım çamurdu.

fasulye susuz ne yapardı?

.

konuşurdu.

sırık gibi üstten konuşurdu.

sarıydı.

sarısından duygusunu yitiriverdi.

kendinden değildi.

acımamıştı.

yedirmemişti.

ben isterdim.

parmaklarından aksındı.

paçalarından taşsındı.

yine de dolduramayasıydım.

sustu.

.

tuttum. fasulyeden bir yaprak kopardım.

hırkama yapıştırdım.

yaprak kalbimdi.

yeşildi.

damarlıydı.

tüylüydü.

Lund

kuzey'e gidesi

kar yağacak

karanlığı ağartacak

.

ekmek kırıntıları kalacak geriye

ruj lekeli camda

bir yudum limonata

buruşturulmuş bir peçete

çekilmiş sandalyeler geriye

İstanbul