dua

Rabbim sen ne büyüksün

Boşnakça söylüyorsun, Çeçence söylüyorsun

Türkçe söylüyorsun, bencileyin söylüyorsun

"OL!" DEDİN Mİ BİR ŞEY OLUYOR

"Olmasın" dedin mi olmuyor

Bana masum bir yüz ver Tanrim masum bir yürek

Kanatlarım olsun uzun saçlarım

Bana müsamerede melek rolü ver

Bana yine melek rolünde bir eş ver

Benim kafamı okusun, hiç konuşmayalım

Lazer bir bakışla baksın bana

Ve ben ondan k_

Ve ne olur ne olur

Gölge gününün azabını gösterme bana

Görkemli Görsel Varlık

Lale Müldür

Saint-Omar'daki labirente gitmek için yola çıktığımda merkezdeki dokuz beyaz karoya varmak için ancak bir saatim olduğunu biliyordum. yolda sana rastlayacağımı da, sen büyük bir ihtimal Beyaz Mantoluların arasında olacaktın. heybenin üzerinde büyük mavi bir taş olacaktı, ellerin yara bere içinde, biraz korkuyla daha çok meraktan, gülünç olmama kaygısıyla belki en çok, sana benzer bir yığın insanın içinde ilerliyor olacaktın. bana rastladığında beni bu yolların doğal bir tanışı sayacaktın ve ben de seni pek tabii ki biraz gülünç bulacaktım. bir süre aynı yolun üzerinde gittik uykusuz hacılar gibi yanyana. bir ara seni görmek için soluma baktığımda kanayan bir kuzu vardı orada. gözlerim tozdan kırmızı ama yine de güvenli korku ve merhametle ilerliyorken öyle bir uçurumun başında birden ellerimi tuttun. şimşek çakımı kadar bir zaman geçti...

.

...düştüğüm yerden dönüp baktığımda

heybendeki o tuhaf mavi taştan

yansıyan metalik parıltıyla

öyle garip

uçurumdan bana bakıyordun...

Lale Müldür

kuzey defterleri

kuzeyde kışlar ağır geçer. erken başlaması ihtimali göz önünde tutulur. ilkbaharda ağaçlar çiçek açmışken kış yeniden başlayabilir. ben yazın gand'a kar yağdığını hatırlıyorum, kara gök biz burada lanetli miyiz? aralarında o kadar çok vakit geçirdim ki. hepsini tanıyorum. herkes birbirini tanıyor. ama herkes kibar, uyumlu. ilişkiler yumuşak. bu şaşırtıcı mı? her alanda sınırlara dayandığımız XX. yüzyılda? knokke'a gittiğimiz o gün? ne vardı sanki orada. "knokke bitmiş" dedi bazıları. kuzey bazen o kadar tek düzedir ki insan hayatın bir başı ve bir sonu olduğunu unutabilir. oost-dunquerkue'de şömine başı sohbetleri. sen orada mıydın? kışın getirdiği pasifik şeyler arasında barış antlaşmaları da vardır. her şeyin minyatürleşmeye başladığı çağımızda buna en güzel örnek flaman politikasıdır. kışın hoş imajlarından birisi de göçmen kuşlar görüntüsüdür. yağmurla çarpışan kuş sürüleri yüzünden tarlaların bembeyaz kesildiği görülmüştür. ah, felemenk ülkelerinin sessizliği...

beyaz geceler, benim atom anahtarım... kuzeyde üç kapı var: biri anvers, diğerleri şarap ve tatil. kuzey gemileri endülüs şaraplarına bahardan önce ulaşır. bağbozumları kuzeyde biraz uçuk geçer. boğaz'ın lodosu gibi. benim kafamda da üç kapı var. üçü de sana açılıyor. akdeniz mavisine değil de beyaza boyuyorum o kapıları senin sessiz odanı düşünerek. senin resimle çarpıştığın o ıssız beyaz geceler. yağmurla çarpışan kuş sürüleri yüzünden aklımın beyaz kesildiği o yer. bitti sandığın anda yeniden başlayan o beyaz büyü. göz kapakların karla örtülü gand'da parkta uyuyor musun? çocuğumuz olursa portakal sandığında uyur demiştin...

lale müldür

HERMETİKA

Seni ilk gördüğüm gün, sonbaharın yabanıl

kahverengi geyiği, benim için olduğunu

anlamıştım. Boynuzların, iletken elektrodlar

gibi, tuzumsu bir karla kaplanmıştı.

Ağaçların etrafında yavaşça dolaşan

buğuların ve serpiştiren buzdan iğnelerin

arasında Mor'u tanıdım.

.

Omurganda yanan ışıkla oryantal ikonların

karanlık gölgeleri arasında kırmızı ve

maviyi karıştırıp moru elde ediyordun:

gizin rengini.

.

Beni ilk gördüğün gün senin için

olduğumu anlamış mıydın? Bal peteklerinden

bir yağmur yağıyordu. Defne ormanlarının

arasında Oranj'ı tanıdın. İkimiz de

duruyorduk öyle kolera çarpmış gibi

sersemlemiş, büyülenmiş, buğuların üstünde.

Hiçbir şey değişmedi yine de çünkü "Aşk,

likid korku dolu bir kadehtir."

.

Budist rahiplerin safran giysileri

yanıyordu havada. Birisi yerde

mor giysisiyle yatıyordu. Sana

yalan söylemek istemiyordum. Oranj

olmadığımı, mor olduğumu benim de,

hatta hileli bir "deeper blue"

olduğumu...birbirine zıt iki renk...

anlamıyordun...kadın yogilerin

cinselliğini artırdığı söylenen

mor bir ışıkta beni oranj sanıyordun.

Oranj değilim ben, yasın belirtisiyim,

morum, safranım belki ama oranj

değilim, mutluluk çıkmaz benden.

Benim turunçgillerim yapraklarını ağlar.

Yine de senin için tuhaf şövalyem,

incelikli zulmün için, kalbimin

morluklarını unutup oranj olmayı deneyebilirim.

.

"O, Omega, gözlerimin mor ışığı."

.

Haliç'ten indiler

birdenbire. Cenk etmek

zorunda kalmak.

ben portakal yemek

birdenbire hasta

olduğum için anne-

baba evinde. bu notları

yazmak kabz halinde.

battaniyeyi üstüme

çekmek. "unutmaya yatmak"

birçok şeyi. ilaç torbam.

dış medeniyetler. güzel

hatıralarım var mıydı?

varsa bile ben unuttum.

ben şeyim aslında?

Şeyim...Hayatı boyunca

uyumu aramış uyumsuzun

biriyim. uzun çok uzun

süredir bana kimse değmedi.

zigzaver marka bir tabanca

var aklımda ama onu ben

kullanmayacağım. gerisi

beni hiç ilgilendirmiyor.

Lale Müldür

her şey İstanbul'da başlamamıştı

seninle bir İstanbul kentinde karşılaşmıştık, İstanbul...

sen o zamanlar Konstantinapolis olduğunu henüz unutmuştun.

ben seni daha terketmemiştim...

terketmek üzereydim...

geri dönüşün olmadığını, geriye dönülemeyeceğini henüz

bilmiyordum

karşıdan karşıya geçiyorduk.

ben tam o an karar verdim.

yerleşiklik o an yitirildi.

gerisi sürekli bir git-gel artık...

dönmeye ve kaçmaya çalışarak hep.

oysa sana dönemiyordum işte, İstanbul.

bütün dönüş biletlerimi saklıyordum,

biliyordun ama kabul etmiyordun.

dönüş yoktu, tıpkı gidişin olmadığı gibi.

.

ben hala o uzun kıvrılan yolda bekliyordum.

oradan ayrılmamıştım ki...

sonra, şimdi yatağımda, kuzey rüzgarı buzdan

heykeller yontarken odada,kulaklarımda

"the lond and winding road" dönerken

yavaşça, seni düşünüyorum...

Lale Müldür

felemenk ülkelerine bir kanal

senin adına kapalı hava diyorlardı. ben seni

kızılderili yazı sanıyordum. sen kapalıydın,

kuzeyliydin. jesuit'tin. çene sınırına kadar

traş edilmiş sakalların vardı. sende kendini

dünyadan, benden, her şeyden geri çeken bir şey

vardı. ben sende akdenizden birşeyler bulmaya

çalışıyordum. dağınık saçlarını, karmakarışık

sakallarını, disiplinsizliğini akdenizliliğe

yoruyordum. atina'lı değildin sen oysa.

grote market'tin, isparta'ydın.

atina'lı değildin sen.

felemenk yollarıydın, cafe falstaff'dın.

gent'de bir kanaldın. kanalda bir tekneydin

ticaret merkezlerine giden. jacquart tekstil

fabrikalarıydın. ebes&co.'ydun.

gent'de bir kanaldın. bir köprü değildin,

atina'lı değildin sen.

bruges'da donmak üzere olan bir kuğuydun.

kontlar şatosunda bir işkence odasıydın.

bir floransa güneşi, bir frigya sandalı,

atina'lı değildin sen.

.

...sonra yüzümüzdeki savaş boyalarını çıkardık ve

konuştuk iki uygar insan gibi...bana som kayaları...

dar boğazları...kendi iç geçitlerini gösterdi...

Lale Müldür